Mijn laatste week

Mijn laatste week alweer en de tijd is voorbij gevlogen. 
Deze week heb ik een dag op een  gynaecologie programma gestaan. En dat is heel bijzonder want dit ‘women health program’ is voor het eerst op de global mercy! Geweldig dat dit ook is opgezet door Mercy Ships Hospital en samengewerkt wordt met de plaatselijke ‘Aberdeen Women Health kliniek in Freetown’. Helaas heb ik dat niet kunnen bezoeken. Maar wel heel leuk om weer eens een abdominale uterus extirpatie en een vaginale LeFort colpocleises te mogen instrumenten (sommigen van jullie wel bekend;). 
Verder heb ik qua werk gestaan op de algemene chirurgie en voornamelijk (flinke) liesbreuken en lipomen verholpen. 

Afgelopen weekend ben ik ook een aantal keren van het schip af geweest. Zo gauw je eraf bent en door de gate gaat (letterlijk een grote stalen poort), kom je in de buitenwereld en meteen in de drukte van de stad. 

Zaterdag heb ik met een aantal mensen het ‘Tacugama Chimpanzee Sanctuary’ bezocht. Het is een soort opvang van chimpansees met als doel ze uiteindelijk terug uit te zetten in de natuur, hun leefomgeving te verbeteren en ze geven o.a. educatie aan scholen. 

Zondag ben ik met een aantal nederlanders een dagje naar het strand geweest; het weer is hier heerlijk; 29 graden en ook het zeewater lijkt wel verwarmd!

Onderweg naar het strand zie je de grote verschillen tussen de enorme armoede en de welvaart. Het land Siërra Leone heeft ruim 8 miljoen mensen, waarvan bijna de helft in Freetown woont; veel te veel mensen dus op een veel te klein oppervlak. Het is ook heel triest te zien hoe onder deze zeer slechte omstandigheden de meeste mensen wonen. Vorige week tijdens een wandeling belandden we in een markt op straat. In de grote drukte liepen we door een nauwe gangpad tussen de spullen door die men verkoopt. Je kijk je je ogen uit! Van afgehakte kippenpootjes tot ‘verse’ vis, fruit, rauw vlees (dat de koper voelt voordat ze kopen), kruiden en zelfgemaakte drankjes in coca cola flessen, westerse snoepjes en kleine (weggooi) speeltjes, schoenen, kleding, witgoed enzovoort en alles lijkt wel 6de hands. Dat allemaal in de stank, de viezigheid en enorm herrie. Echt ongelofelijk…

De mensen vinden het erg interessant dat wij ‘white people’ langs lopen. Ze zijn meestal erg vriendelijk, zwaaien naar je en willen weten waar je vandaan komt en kleine kinderen willen je aanraken of een high 5 geven; heel aandoenlijk. 

Gisteravond op de verpleegafdeling heb ik meegedaan aan de WakuWaku, wat wandelen betekend. Elke avond gaan de patiënten, hun verzorgers en personeel de gang op om te wandelen op muziek; dus ook dansen! Omdat dit goed voor hun herstel is. Dat was zo grappig om mee te doen. Heel fanatiek wordt er gezongen en gedanst en twee super schattige kindjes wilden mij hand vasthouden. Zó lief! 

Ik vind echt dat mercy ship een verschil kan maken door het goede werk hier. Ze ondersteunen nl ook andere goede doelen waarvan het ‘Cheshire Home’
er één van is. Het is een tehuis en school voor kinderen die verwaarloosd zijn, in de steek zijn gelaten een lichamelijke beperking hebben of wees zijn geworden. Ze krijgen goede verzorging en onderwijs. 
Deze week zijn enkele van ons, ik helaas niet, daar geweest om te helpen schilderen van de jongens afdeling. 

De donaties die ik ontvangen heb van jullie; bijna €900!!!, zijn gedoneerd aan dit tehuis. Iedereen heel erg bedankt! 

Tot gauw!